Sport en Ontspanning 50 jaar



Sport en ontspanning 50 jaar, de vijftigste jaargang!
Een mijlpaal
Er is een speciale uitgave met artikelen uit die 50 jaar en ook het onderstaande verhaal met interviews met oud-redactieleden en een typiste.
Deze uitgave is nog steeds te koop bij een van de redactieleden.

De dorpskrant bestaat dit jaar 50 jaar.
Er zijn dus al vijftig jaargangen verschenen.
Met in elk jaar ongeveer 24 nummers.
Dat is een reden om eens terug te kijken.
Daarom heb ik een aantal oud-redactieleden benadert om hun ervaringen nog eens te vertellen.

Het eerste gesprek heb ik telefonisch gehad met Teun Jipping.
Teun heeft in het verleden verschillende keren activiteiten voor de krant verricht en was ook een van de oprichters. Teun woont nu in de Violenstraat in Assen en is 78 jaar. Zijn gezondheid laat te wensen over, daarom heb ik hem via de telefoon enkele vragen gesteld.
In Witteveen heeft hij vele jaren in het huis bij het KNMI -(magnetisch) station gewoond.
“Sport en Ontspanning” is ontstaan toen de uigave van de toenmalige voetbalclub verviel.
Het orgaan werd opgezet met medewerking van alle verenigingen, wat nu nog steeds zo is.
Teun heeft de krant vaak getypt samen met meester Vellinga en Lammert Slomp.
Als er weer een beroep op hem werd gedaan, dan stelde hij zich beschikbaar.
De adverteerders van toen werden door de redactieleden bezocht.
Teun moest dan vaak naar Hoogeveen naar Hendriks waar Teun zijn costuums kocht en dan was een advertentie “versieren” geen enkel probleem.
De adverteerders werden verdeeld onder de redactieleden en ieder kreeg een adverteerder toegewezen waar ook de benodigde spullen werden gekocht.
Het lukte toen al gemakkelijk om voldoende adverteerders te vinden.
Soms moest hij wel eens vier keer voor een advertentie naar een bedrijf in Westerbork, omdat de adverteerder de advertentie wilde wijzigen. Toen hij voor de vierde kwam, zei de adverteerder ”Ach laat hem maar zoals vorig jaar”. Ja, ja geduld is een schone zaak zelfs voor een vrijwilliger.

De eerste stencilmachine werd gekocht bij de firma Pet in Hoogeveen. Na en avondje informatie van een vertegenwoordiger werd de deal gesloten. Ook weet hij zich nog goed te herinneren hoe de krant werd gestencild in het voormalige (houten) buurthuis aan de Mej. A. Talmaweg. De plek tegenover ”Onder de hoge dennen”.
Hendrik Seubring drukte de krant altijd. Ook toen al deden dus alle verenigingen mee en werd er voldoende geld ingezameld via de bijdrage van verenigingen en adverteerders.
Het werkt nog steeds zo na 50 jaar.

De langste adverteerder! Ja, ja we hebben er een gevonden die al 50 jaar op het omslag van Sport en Ontspanning prijkt. Dat is het bedrijf van familie Hollander uit Aalden (schilder en winkel o.a. drogisterij).
Dit is een felicitatie waard!

Een tweede gesprek heb ik gehad met de heer Roelof Derks nu woonachtig in Westerbork aan de Zuudgoorn. Roelof is 85 jaar en heeft de ”oprichting “ van de dorpskrant meegemaakt in 1955. Hij zat in de redactie tot 1968, toen ze Witteveen verlieten.
Hij kan zich niet alles meer goed herinneren, maar weet wel te vertellen dat Teun Jipping er bij betrokken was en Broer Wieling die ook werkzaam was op het KNMI station. Verder noemde hij de heer Westerhuis (de politie toen woonachtig in ons dorp) en Lammert Slomp
. De heer Westerhuis heeft ook vele jaren in de redactie gezeten, maar is al overleden. In de twaalf jaar dat Roelof in Witteveen woonde, deed hij volgens hemzelf het simpelste werk nl. de blaadjes verzamelen en de krant in elkaar nieten. Misschien wel simpel maar een gigantische klus.

Dat hebben Appie Assen en Dinie van Vliet ook ervaren, want ze hebben dat werk ook vele jaren daarna gedaan. En maar rond de tafel lopen en blaadjes verzamelen. Een klus die toch iedere veertien dagen enige uren in beslag neemt.

Geesje Horsting doet dat nu en weet er ook over mee te praten al heeft zij een elektrische nietmachine Ytje Snoeying helpt haar daar tegenwoordig bij.
Maar terug naar Roelof Derks. Roelof kan zich nog herinneren dat de krant tot stand is gekomen om de onderlinge contacten tussen de verenigingen te verbeteren. Op deze manier wisten de verenigingen de activiteiten van elkaar. De krant voorzag duidelijk in een behoefte. Er gebeurden weinig gekke dingen.
Althans hij kan zich geen specifieke voorvallen herinneren.
Een artikel dat niet paste werd wel eens geweigerd, maar dat kwam niet vaak voor. De advertenties werden bij bekenden opgehaald en de omslagen werden gedrukt bij Van Genne in Hoogeveen. Daar kwam ook het papier weg.
Roelof heeft ook zelf wel eens stukken geschreven voor de dorpskrant.
O ja, en de krant moest gratis zijn, zodat iedereen, dus ook alle leden van de verenigingen de krant thuis bezorgd kregen.

Dit uitgangspunt hebben we nog steeds.
Het valt mij op dat de structuur en opzet eigenlijk nog precies hetzelfde is. Alleen drukkerij Van Genne is op een gegeven vervangen door Kuik in Westerbork. En i.p.v. wist u…., kwamen er eens gedichten van o.a. Tinie Seubring en nu hebben we de limericks en de artikelen van Van Praag.

De krant wordt nu op school gedrukt met een copyprinter, dat is gekomen omdat de stencilmachine minder werd en er een nieuwe aangeschaft moest worden. Echter op school stond er ook een, later werd dat de copyprinter en daar wordt de krant nog steeds mee gedrukt door Ytje Snoeying en Dina Snippe.
De kosten worden hierdoor laag gehouden en zelfs de omslagen worden nu door ons zelf gedrukt.
Alles uiteraard om de krant gratis te houden.

Aangezien ikzelf al heel lang in de redactie zit, heb ik de veranderingen van dichtbij meegemaakt en de verschillende taken ook uitgevoerd, alleen penningmeester ben ik niet geweest.
Die taak wordt nu verricht door Jeanet Schutrup en daarvoor deed Ina Vrieling dat.
Hillie Dijk heeft ook jaren de copy in ontvangst genomen en verwerkt. De verschillende medewerkers door de jaren heen kan ik me nog goed herinneren.
Zo ook Alie Heikamp die en tiental jaar de krant heeft getypt. Tegenwoordig gaat het allemaal via de computer(Joep Steenkamer en Germa Horsting doen dat uitstekend en Wilma de Regt wordt opgeleidom het over te nemen), maar dat was in de tachtiger jaren toch anders.

Het verhaal van Alie. Alie heeft de krant negen jaar getypt. Ze wilde dat wel doen, omdat ze daarvoor met een hele groep Witteveners een Scheidegger typecursus had gevolgd en op deze manier kon ze het typen bijhouden. Ik zat niet in de redactie zegt Alie heel beslist.
Tot 1990 toen ze naar Westerbork verhuisde, heeft ze het volgehouden. Alie is nu 69 jaar en woont aan de Roessinghkamplaan.
Op zaterdagmiddag bracht ik alle kopij naar Alie die het dan ging typen op stencils. Het grote probleem daarbij was volgens Alie dat je eerst goed na moest denken hoe je de indeling wilde maken, want dat kon je later niet meer veranderen. Dus eerst legde ze alles in volgorde en begon dan pas. Als er fouten waren getypt, kon ze dat herstellen met correctielak (rood of wit).
De gaatjes die in het stencil werden geslagen, werden dan weer dicht gemaakt en je kon er opnieuw overheen typen. De krant op het stencil was soms een landkaart volgens Alie.
Op maandagmorgen werd de laatste hand aan het krantje gelegd en om twaalf uur kwam Hendrik Brinks (haar man) in zijn mercedes de krant met de elektrische typemachine bij mij afleveren en kon ik de krant gaan drukken.
Alie had soms wat moeite met die Drentse gedichten van Tinie Seubring met al die komma’s. Alie is geen Drent; ze komt uit Veenendaal, maar is toch een echte Drent geworden, al spreekt ze de Drentse taal nog niet. Een keer had ze een gigantisch probleem.
Aangezien ik met vakantie was, moest de copy bij Alie ingeleverd worden en moest ze zelf de teksten corrigeren. Er was een stukje bij dat zat zo vol fouten dat Alie zich er geen raad mee wist.
We hadden namelijk toen de afspraak om de teksten wel te corrigeren op spellingsfouten. Alie zat niet in de redactie, maar was wel eens ondeugend door zelf stiekem een artikeltje toe te voegen o.a. een artikel over dieven (vreemd uitgedoste personen) die de tuinen afstroopten.
Het ging om een snoeicursus die georganiseerd was in het dorp en ook een extra regeltje bij wist u … werd door haar wel eens toegevoegd.
Alie heeft de indruk dat de saamhorigheid toen groter was dan nu. We wisten alles van het dorp, terwijl we helemaal op het eind van de Kanweg woonden. Dat kwam zeker door onze dorpskrant.
O nee, een roddelkrant is het zeker niet. Ze sluit af met de woorden: ”Ik heb het altijd met liefde gedaan”.

Dat lijkt me een mooie afsluiting van dit verhaal over 50 jaar ”Sport en Ontspanning” in Witteveen.

Tenslotte spreek ik de wens uit dat de krant nog vele jaren zijn functie in het dorpsgebeuren mag blijven vervullen.
Ik wens u veel leesplezier, al is het “oud” nieuws.
Met dank aan alle medewerkers/medewerksters, ook degenen die ik niet genoemd heb!

Voorzitter van de redactie
Engbert de Vries.